Codziennie kradłem obiad mojemu biednemu koledze z klasy, żeby się z niego pośmiać – aż do momentu, gdy przeczytałem notatkę, którą ukryła w środku jego matka, i uświadomiłem sobie, kto tak naprawdę jest bogaty

Był taki sam, przed lekarzem ostrzegającym innych – po cichu, za zamkniętymi drzwiami. Nie dlatego, że byłem zużyty, ale dlatego, że znaleziony, jak upokarzać, nie brudząc sobie rąk.

Nazywam się  Logan Pierce  .
Jedynak. Szkoła Prywatna. Dom tak duży, że rozwiązanie się pusty, nawet gdy światła były zapalone.

Mój ojciec pracuje jako starszy konsultant ds. komunikacja w kampaniach krajowych – zawsze w telewizji, zawsze mówiąc o „wartościach” i „szansach”. Moja matka jest siecią ekskluzywną, odnową dostępną. Z zewnętrznym wszystkim w naszym domu, na spokojnym, czystym i udanym.

W środku panowała cisza. Ciężka, wypolerowana cisza.

wszystko, czego może być szesnastolatek: drogie trampki, poprzednie telefony, które są dostępne w bibułce, i karta kredytowa, która zawsze jest eliminowana bez żadnych pytań.

Zabrakło mi uwagi.

I podobnie jak wielu chłopców, którzy się niewidzialni w domu, dają się odczuwać silnym gdzie indziej.